Alle tijden zijn GMT + 1 uur




Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 
Auteur Bericht
BerichtGeplaatst: 01 jun 19 11:36 
Offline
lid

Geregistreerd: 02 mei 06 17:07
Berichten: 1
Hallo allemaal,

Ik heb mij in 2006 reeds aangemeld op dit forum en nooit iets geplaatst. Ik hoop dat ook dat ik dit op de juiste plek zet en ik geen regels overtreed....

Al vanaf kleins af aan heb ik emetofobie. Sinds enkele jaren beheerst het mijn leven in die mate dat ik niet meer kan genieten van het leven en kan doen wat ik graag wil. Ik heb verschillende therapieën geprobeerd, EMDR, cognitieve gedragstherapie, exposuretherapie etc. Helaas heeft tot op heden niets echt geholpen. Ik ben momenteel in behandeling bij de GGZ. 'Zij' denken dat het probleem 'dieper' ligt en ik ben begonnen met schemagroeptherapie. Erg intensief maar geeft veel inzicht in dingen uit het verleden en het op een bepaalde manier voelen en reageren op situaties in het heden. Ook is het contact met mijn moeder hersteld en werken wij aan onze band.

Via de psychiater heb ik oxazepam voorgeschreven gekregen omdat ik op zich redelijk functioneer, i die zin, ik werk op een advocatenkantoor, ik sport 2 tot 3 keer in de week, ik vervul vrijwilligersfuncties en geniet in en om het huis van allerlei dingen. Het probleem is voor mij dat ik niet ver bij huis (meer) weg durf.... vooral de snelweg is een probleem (het idee dat je niet terug kunt). Dit zorg er voor dat ik niet (meer) naar mijn vriendinnen durf in Loppersum en Leeuwarden en dat ik bijvoorbeeld met mijn vriend bepaalde uitstapjes niet kan maken. Uit eten gaan en uitjes leveren ook veel spanning op en zijn vaak een enorme uitdaging. Ik wil niet teveel dingen uit de weg gaan. Ik wil niet dat mijn wereld nog kleiner wordt dan dat deze al is......... 3 jaar geleden durfde ik zoveel meer, uren op de snelweg, weekends in hotels om op een andere locatie te werken. Nu vind ik een half uur van huis wel echt heel spannend.

De oxazepam heb ik een paar keer gebruikt. Begonnen met 2,5 mg, daarna 5mg en uiteindelijk 10 mg. Pas bij de 10mg heb ik effect gemerkt, ik werd slaperig en loom maar de onrust bleef.

Inmiddels ben ik sinds vorige week zaterdag bezig met Citalopram. 10 mg per dag. De eerste dagen ging het wel prima, weinig last, alleen wat hoofdpijn en een onrustig gevoel in mijn buik. Maar sinds donderdag voel ik mij erg angstig en onrustig. Het idee dat ik iets gebruik wat mijn hersenen beïnvloed beangstigd mij ontzettend. Ik heb altijd gezegd dat ik geen ad wil gebruiken maar mijn leven wordt zo belemmerd (ik durf geen kindje te krijgen, geen studie te volgen, niet op vakantie etc) dat ik nu desperate was en ben begonnen.
Het voelt gewoon niet goed. Ik heb het idee dat ik te snel ben begonnen. Dat ik wellicht met de therapie en incidenteel de oxazepam ook een heel eind zou kunnen komen. Of houd ik mijzelf voor de gek?

Ik hoop echt dat er iemand is die mij kan helpen, adviseren of een schop onder mijn kont kan geven dat ik niet moet opgeven met de Citalopram maar door de zure appel heen moet.

Alvast bedankt voor het lezen en ik hoop van jullie te horen!

Liefs


Omhoog
 Profiel  
Antwoord met een citaat  
Geef de vorige berichten weer:  Sorteer op  
Plaats een nieuw onderwerp Antwoord op onderwerp  [ 1 bericht ] 

Alle tijden zijn GMT + 1 uur


Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 7 gasten


Je mag geen nieuwe onderwerpen in dit forum plaatsen
Je mag niet antwoorden op een onderwerp in dit forum
Je mag je berichten in dit forum niet wijzigen
Je mag je berichten niet uit dit forum verwijderen

Zoek naar:
Ga naar:  
cron
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group
phpBB.nl Vertaling
[ Time : 0.031s | 11 Queries | GZIP : Off ]

De website van Stichting Emetofobie is gemaakt door:
Web-Wise